 Şərh göndərin |
28.05.2010 14:02 |
|
Ədəbiyyat insan düşüncəsinin, onun hiss və duyğularının söz vasitəsilə ifadəsidir. Bir tələbə olaraq ədəbiyyatı çox sevirəm , əsasəndə əsər oxumaq bir hobbi kimi məşğuliyyətimə çevrilib. Universitetə daxil olmamışdanda əsər oxuyardım amma bu qədər maraq və sevgiylə yox. İndi isə ədəbiyyatımıza böyük həvəsim var, çünki ədəbiyyat ümumən sənət varlığı, həyatı dərk etməyin elimdən sonra ikinci əsas vasitəsidir. Bu bir neçə ay ərzində keçdiyimiz ədəbiyyat fənni mənə çox şeylər öyrətdi, bunlardan biri bəlkədə ən birincisi ədəbiyyatımızın nə qədər gözəl olmasıdır. Ədəbiyyatın vəzifələrindən biri zövq verməkdirsə , ikincisi insanları tərbiyə etmək, onlara gözəl mənəvi, əxlaqi sifətlər aşılamaq, həyatda düzgün mövqe tutmaqda kömək göstərməkdən ibarətdir.Bu incəsənət növü mənə ədəbiyyatımızın ən qədim zamanlardan bu günümüzə qədər olan tarixini öyrənməyə imkan yaratdı. Bununla mən ədəbiyyatımızın ən möhtəşəm səhifələrinin şahidi oldum. Azərbaycan ədəbiyyatı mənə nə verdi dedikdə- əslində ilk öncə ağlımın ucundan keçən ən birinci söz –Azərbaycan ədəbiyyatı mənə həyatı dərk etməyi öyrətdi, bəlkədə gülünc səslənəcək amma elədir. Ədəbiyyatımız mənə həyatda var olan , reallığı özündə əks etdirən nümunələrilə həm saflığı, həm inamı, sevgini, yalan və həqiqətin dərinliyini, insanlığı, yaradılmışların hər şeyə qadir olduğunu öyrətdi, düzdü bəlkədə bu sadaladıqlarımı tam öyrənməmişəm və bunları öyrənmək üçün aylar- illər lazım gələcək amma ən azından ədəbiyyatımız sayəsində reallığın güzgüsünün nə qədər təmiz olduğunu gördüm , bunu təkcə oxuduqlarımla əlaqələndirmək yəqinki haqsızlıq olardı , çünki ədəbiyyatı öyrənməyə həvəsi yaradan birisi olmalıdır, məndə də bu həvəsi müəllimimiz yaratdı. Müəllimimiz sözün əsil mənasında intelektual və bilik səviyyəsi yüksək olan bir şəxsdir. Belə deyək də müəllimimiz ədəbiyyatımızın sayəsində bizə həyatda bir mövqe tutmağımıza yol göstərdi. Hərdən müəllim bizə deyirki biz onu bir neçə ildən sonra başa düşəcəyik , amma onu da vurğulamalıyam ki, müəllimi başa düşən tələbələr az da olsa var .
Ədəbiyyat gözəl fəndir. Elə bir incəsənət nümunəsi yoxdurki ədəbiyyat qədər təsir gücünə malik olsun. Ədəbiyyat özündə həyatın hər bir səhifəsini elə aydın, elə səlist tərənnüm edir ki, insanı riallığa bu qədər yaxın olduğuna inandırır, amma ədəbiyyat reallıqdan əlavə bizlərə öz dünyamızı yəni xəyallarda quracağımız bir dünyanı riallığa gətirməyə inam yaradır.Məncə hər bir şeyin əsasında inam dayanır və bizim ədəbiyyatımız bizə inamı öyrədərək həqiqəti göstərir. Ədəbiyyat elə gözəl nümunədiki onunla insan həyatı derk etmeyi öyrənir . Ədəbiyyat bizlərə öz səhifələrini açmaqla həyatı bizim gözümüz önünə gətirir , təbii ki bu möhtəşəm bir şeydi, həyatın hər üzünü görürsen , insanları daha yaxşı tanıyırsan və başa düşürsen, həyatda hec nəyin elə belə olmadığına inanırsan , yalnız və yalnız ədəbiyyatımız bunları bizə açıb göstərməyə qadirdi.
Mənə ədəbiyyatımız çox özəlliklər verdi...ele bir özəlliklər ki, bunlari bütün həyatım boyu yaşadıqca daha dərindən dərk edəcəm. Çox xoşbəxtəm ki, ədəbiyyatımıza bu qədər yaxın oldum və ədəbiyyatın hər bir insana aid olan müəyyən bir hissəsi olduğu kimi mən də öz hissəmi tapdım.
Sonda isə təbiiki təşəkkür etmək istəyirəm Aydın Xan müəllimə . Çox sağolun müəllim ki, bu bir neçə ay ərzində bizlərə olduqca çox şey öyrətdiz, bizi ədəbiyyatın dərinliklərinə aparıb həyati dərk etməyimizə kömək elədiniz.Bəlkədə ən çox minnəttar olduğumuz insan siz olmalisiz çunki hər vasitə ilə bizim savadlanmağımıza, həyati az da olsa öyrənməyimizə kömək elədiniz. TƏŞƏKKÜRLƏR.....
|
|
| Şərhlər (1) |
11.04.2010 22:13 |
|
Yandaki otagin lampasiyla iwiglanan alaqaranliq bir otaq. Otagin sol kuncunde bir yataq, onun da ustunde kimse oturub. Namelum adamin uzune iwiq duwmediyinden uzunu aydin sechmek olmur. Otaqda hokm suren sukutu birce onun arabir ewidilen nefesi pozur. Namelum adam birden ele bil nese yadina duwmuw kimi yerinden qalxdi. Qapi ile uzbeuz 3 addim arali wkafdan nese goturdu ve yene oz yerine qayitdi. Umumiyyetle bu 4addim eni, 5 addim uzunu olan otaq onun uchun boyuk bir saraydir. Qapidan daxil olanda qarwi divarin sonuna kimi ichi bow wkaf, hemin divarin bawlangicinda kicik bir stol, qarwisinda bir stul. Qarwidaki otagin iwigi birbawa bura duwur ve qaranliq olanda yalniz stola ya da 1ci wkafa yaxinlawanda namelum adamin uzu gorunur. Bu ortaboyludan bir az hundur, qara sachli qarayaniz bir gencdir. Elinde iwig duwerken parildayan, ovuca yerlewen bir qutu ile yene yatagin ustune oturdu. Bir neche saniye terpenmeden dayandiqdan sonra arxasi uste uzandi. Belece 3 deqiqe de kechir. Nehayet bu genc qalxir ve ehtiyatla qutunu achir ve tam achdiqdan sonra aglindan qutunu yerine qoymaq istedi, lakin eyni suretle de bu fikrini unutdu. Nehayet qutunun ichinden nese chixardi. Qara kemerli, ustu qizili rengli qol saati. Bu saati bir neche saniye elinde saxladi ve birden icinden sanki elektrik cereyani kechdi. Bu hissi o chox az yawamiwdi lakin bunun ona cox ezab verdiyini yaxwi bilirdi... Saati sol qoluna bagladi, gozlerini yumdu ve arxasi uste ozunu yataga cirpdi. Duwunmeye bawladi. Xeyallar qurmagi, duwunmeyi ve mutalieni cox sevirdi. Hemiwe ozune bir dunya qurur, bu sakini sevdikleri ve ozu olan dunyasini istediyi kimi idare edir ve her defe ayri qanunlar qoyurdu. Bu defe ise dunyasini duwunmur, xeyallar qurmurdu. Kechmiwini duwunurdu. Delicesine sevdiyi birinden ona qalan tek wey xatireler ve bu saat idi. Bunu 18 yawi tamam olanda sevgilisi ona hediyye etmiwdi. O gunden 3 il kechmiwdi. Bu gun 21 yawi tamam oldu. Bu saati hediyye aldigindan 1 ay sonra o veteni terk etmiwdi, sevgilisi ise axmaq Werq adetlerinin ucbatindan 19 yawi tamam olan kimi evlendirilmiwdi...
Bu 3 ilde onlarin her ikisinde cox deyiwiklikler olmuwdu. Eger bu genc bele halda imtahanlarda iwtirak etseydi wubhesiz ki neinki Vetenden xaricde tehsil ala bilecek, hec Vetende de oxuya bilmeyecekdi. Indi ise Ingilterede, nufuzu hec de az olmayan universitetde oxuyur. Ilk vaxtlar derslerin cetinliyinin ustune yeni bi ayriliq cox agir gelirdi amma zamanla buna aliwdi. 1 hefte sonra imtahanlardan azad olub Vetene qayidacaqdi. Qaldigi kiraye evi buraxmamaq uchun 2 ayliq haqqini odemeli idi. Bele de edir. Imtahanlardan ugurla "canini qurtarir" ve 2 ayliq vetene qayidir. Geldiyi ilk hefte demek olar ki rahat nefese imkani olmur. 1ildir ovladini gormeyen, onun hesretinde olan ailesi, yaxin dostlari ve demek olar ki butun qohumlari onu gormek uchun hetta uzaq yol gelmeyi de ozlerine reva bilirler. Lakin 1 nefer oz varligini hiss etdirmirdi, belke de isteyirdi, amma artiq bir ailesi var... Gunler bir birini evez edir, gencin qonaqlari bitmek tukenmek bilmir... 1 hefte sonra dayana bilmeyib gece yarisindan azca kechmiw bir az gezmek isteyir. Havanin cox gozel olmasi iwi daha da hezzverici edirdi. Geze-geze sevdiyi, aileli birinin evi qarwisina catir. 1mertebeli heyet evi, qirmizi darvaza, ustunde gul kolgeleri gorunen pencereler... Ev 1mertebeli olmasina baxmayaraq hundur, hasar ise nisbeten alcaq oldugundan azca hundurde olmaqla pencerenin yaridan yuxarisini gormek olardi. Genc darvazadan 6-7 addim aralida dayanib fikirlewirdi. Birden aglina nese geldi ve celd mobil telefonundan zeng etdi.
-Salam, dost. Necesen?
-Ohoo... Wukur, yaxwiyam, sen necesen? Ne eceb senden? Hardasan?
-Men de yaxwiyam. Ele qapinizin qabagindayam, cixirsan?
-Yox, sen gelirsen. Onsuz da hec kim yoxdu, balkonda oturub kecmiw gunlerden daniwariq.
Gence de ele bu lazim idi. Ona gore de bu teklifi tekidsiz qebul etdi.
-Bildiyim qederile sizde bu vaxtlar qapi bagli olur-deyib astaca gulumsundu.
-He, yaxwi yadindan cixmiyib. Gozle gelib aciram.-deyib elaqeni kesdi.
Bir neche saniye sonra qapi acildi ve arxasinda hundurboylu, sariwin, sachlarini sola darayan bir genc dayandi.
-Xow gelmisen, gel, gel, kech icheri.-dedi ve Eli sanki bunu gozleyirmiw kimi heyete daxil oldu ve cox yaxin dostu olan Cavid ile goruwdu be bir-birini qucaqlayib bir neche saniye dayandilar. Sonra ayrilib dost istiliyi ile gulduler ve Cavid Elini eve devet etdi.
Ikinci mertebede qonaq otaginin sonunda achilan qapidan balkona cixdilar. Bir az dayanib derinden nefes alandan sonra Eli sag terefde qoyulmuw kichin stolu ve yanlarina qoyulmuw kreslolari gordu, yaxinlawib sag terefde oturdu. Buradan Ulkerin evi achiq gorunurdu.
-Sen gozle men gedib ichmeye bi wey getirim.
Eli gozunu qaridaki eve dikmiwdi. Cavid Elinin onu ewitmediyini gorub onu bawa duwdu ve eve otaga daxil oldu. Tezlikle elinde werab wuwesi ve 2 stekanla qayitdi. Eli ise hele de gozunu qawidaki evdeki namelum noqteden ayirmirdi. Cavid onun fikrini dagitmag uchun bir wey etmeyin lazim oldugunu anladi ve derhal sohbete bawladi.
-Kechen il geldin amma bizi gormeden getdin he??-deyyib gulumsundu.
-He, 1-2 sened var idi onlara goree gelmiwdim, hec evde de qala bilmedim, derhal qayitdim. 3 gun oldu. Hech kimi gore bilmedim.
-2 il... Ne etdin bu muddetde? Ozune yevropeyski qizlardan tapibsan?
-Hamisi lenete gelsin. Ozun bilmirsen ki men ondan bawqa hec kesi seve bilmirem?-deyib bawi ile qarwi evi gosterdi ve bir az incimiw kimi dedi.
-Dedim belke unutmaq fikrine duwersen. Axi o 2 ildi ki evlidir. Ki buna evlilik demekk olmur...-deyib stekanlara werab suzdu.
-Ele bilirsen istemirem ki unuddam?? Ele bilirsen asandi butun bunlar asandi?? 2 il kechse de ele bil ki dunen onunla birlikdeydim. Chox chetin olub...
-Ozun chetinlewdirirsen. Bes evdekiler seni evlendirmek fikrine duwmuyubler? Axi ssen de tek ovladsan, valideynlerin senden neve isteyer. Kechen defe Nergiz xala(anasi) ile daniwanda dedi ki, neve isteyirem.
-Of... Bu tek ovlad iwi olmaya da. Ne var axi?! Anam deyir ki gel seni evlendirek, amma men istemirem. Istesem de bacarmaram.-dedi ve stekani goturub bir qurtum ichib iki eli ile stekani tutdu.-Onu unuda bilmirem. Meni en yaxwi sen anlayirdin. Indi de eledir. Ona gore de indi burdayam, sen bilirsen ki men onu ne qeder sevirdim. Onunla bizim xowbext bir geleceyim olmali idi. Amma men hardan bileydim ki Vetenden geden kimi ele onu evlendireler... Mene en chox indi lazimdi o... Bacarmiram. 3 ildir... 3 IL! bawa durusen? ele bilirsen asandi?!-deyib esebi wekilde sesini qaldirdi ve derhal da derinden bir nefes alaraq sakitlewdi.
Bu an qarwidaki heyetden ses geldi. Kimse aglayirdi. Honkur-honkur aglayirdi. Sanki Tanriya usyan edirdi, feryadini susdura bilecek bir guc axtarirdi. Eli ve Cavid birden o terefe baxdilar. Cavid aglayanin Ulker oldugunu bawa duwdu ve elindeki stekani stola qoyub iki elini sinesi qarwisinda birlewdirerek sanki boyuk bir nitqe hazirlawirdi.
-2 ildir ki beledir. Demek olar ki her gece bu sesler ewidilir. Eri onu tez tez doyur. Bedbext elediler qizi... Sen gedenden sonra duwunduler ki artiq senden umud kesildi. Axi senin de ailenin imkanlari az deyil. Ona gore sene vermeye razi olardilar. Amma sen gedenden sonra atasinin bir imkanli taniwinin ogluna verdiler. Oglan ise harinlamiw bir kopekdir! Tez tez ichir. Qumar onun heyatidir. Hetta bezen oyun yoldawlarini evine devet edib burada oynayirlar. Yaziq qiz cox ezab chekir. Sanki gelin yox qulluqchudur:- bunlari dedikce Elinin renginin agardigini, gozlerinin doldugunu gorurdu. Ona gore de sohbeti yekunlawdirmaq isteyirdi, lakin Elinin verdiyi sual onun gizletmeye chaliwdigi weyi de demeye mecbur etdi.
-Bes ailesi?? Ulkerin ailesi nece buna razi ola bilir?
-Onun ailesi var ki?
-Nece yeni?
-Kechen il Novruz bayramindan sonra anasi vefat etdi. Ureyi doze bilmedi qizinin bu ezabina. Gece Ulker eve qacdi, anasindan bu eclafdan onu qurtarmagi xahiw etdi. Anasi ise butun bunlara dayana biilmedi. Atasi ise bu eclafa gozunu dikmiwdi deye hech ne deye bilmirdi. O ise oz novbesinde Ulkerin qaynatasina neinki komek etmedi, hetta onu hech adam yerine saymadi. Ondan sonra atasi da sefilin biri oldu. Indi hech bilen yoxdur ki hardadir. Bu eclaf da ele bele adam deyil. 2 defe hebsden wans eseri cani qutarib. Imkansizin birinin boynuna yixmiwdilar iwi, ailesine ise 2000 vermiwdi buna gore ki, iwi boynuna goture. Bele...
Honkurtu dayanmaq bilmirdi. Elinin ichinde ise eyni Ulkerdeki kimi bir usyan qalxirdi.
-Mene bir kagiz, qelem, bir de daw tap.
-Ne edeceksen onlari?
-Sen de gorum tapacaqsan ya yox?-yerinden qalxib esebi halda dedi.
-Dayan gelirem.
Bir neche deqiqe sonra Eli artiq vereqe yazirdi.
"Bu gece saat 2-de." Yazan kimi, qeribe bir ses iwaresi verdi ve vereqi dawa bukulu Ulker terefe atdi. Bu sesi Ulker yaxwi tanidigindan derhal heyetin iwigini yandirdi ve 5 deqiqeden sonra vereqi tapdi ve oxudu. Deyilen vaxta yarim saat qalirdi. Lazimi yeri ise Ulker de, Eli de yaxwi bilirdi. Eli Ulkerin dawi goturduyunu gorenden sonra Cavide sari donerek dedi:
-Cavid, 1 saata falan gelirem.
-Ehtiyatli ol- deyib bawi ile sanki onu tesdiqledi ve yola saldi. Yarim saat sonra Eli kuchenin sonunda olan sokulmuw kichik bir bazarin ichinde Ulkeri gozzleyirdi. Dediyi vaxtdan 5 deqiqe kechenden sonra qarwida bir qaralti gordu. Diqqetle baxdi, ancaq 20 addim qala Ulkeri tanidi. Bu an sanki ichinde chox qeribe bir wey hiss etdi, sanki namelum bir enerji birden elektrik cereyanina chevrilerek butun bedenini burdudu. Beli, artiq deqiq gordu ki qarwidaki Ulkerdir. Ulker onun 3 addimligina yaxinlawdi, dayandi, onlar belece 10 saniyeden cox goz-goze baxdilar. Eli dayana bilmeyib Ulkere yaxinlawdi ve onu mohkem, bacardigi qeder mohkem, butun quvvesi ile, sanki ozunden ayirmamaq uzre qucaqladi. Bu ani o omrunun sonuna qeder unuda bilmemiwdi. Onlar hele de bir soz dememiwdiler, lakin Ulker sanki gozleri ile butun ezablarini ona bu qisa vaxtda izah etdi ve Eli de buna dayana bilmedi. Eli Ulkeri mohkemce qucaqlamiwdi, boyuk bir heyecan, dehwetli bir hiss burumuwdu qelbini. Ne etdiyini bilmirdi... Ellerini awagi sallayan Ulker de onu qucaqladi ve sanki butun derdini ona bele izah edir, onlar birlikde bele usyan edirdiler. Bir-birini delicesine seven 2 genc. Geleceklerini 3 il bundan evvel qurmuwdular. Indi ise her wey tamam ferqli idi. Lakin, indi, bu gece Ulker de, Eli de butun derdlerini unutdular ve ayrilib yene de goz-goze dayandilar. Ulker qiriq sesle, gucle ewidilecek derecede, sanki pichilti ile:
-Eli..
-Susss... Daniwma. Bilirem, her weyi bilirem-eli ile dodagini tutub dedi.-aparacam seni, burada olmayacaqsan, bu ezaba layiq deyilsen...
-Yox.. Olmaz, ola bilmez... ve yene de sukut...
Onlar daniwmirdilar, lakin duwunurduler ve sanki bu duwuncelerini ewidirdiler.
Eli: "Ulker, seni unuda bilmirem, bacarmiram. Hele de sevirem, evvelkinden de chox. Ele bilirsen ki, sensiz kechen bu 2il asan oldu? Yox... Ele bilirsen ki, ingilis qizlarindan istifade edib seni unutmaga chaliwdim? Yox... Men senden bawqasini seve bilmirem, baxdigim her qizda seni gorurem. Hetta, bir defe Londonda bir qizin arxasiyca nefesim kesilene qeder qachdim, chatanda gordum ki sen deyilsen... Chox oxwamiwdi... Lakin sen deyildin... Sen yox idin... Sensiz idim, tek idim, en chox seni istediyim vaxtda yox idin, sensiz chox chetindi..."
Ulker:"bilirem, Eli, her weyi bilirem. Men de seni chox sevirem, hemiwe umid edirdim ki bir gun doneceksen, bu gunun ne vaxtsa olacagini bilirdim. Sen demiwdin ha, oz dunyanda yawa, bax men de o dunyadayam, indi sanki oz dunyamla bu dunya uzlawir... Eclaf meni ne qeder doyur doysun, ne qeder ezab verir versin, men hemin vaxt oz dunyamda seninle birlikde oluram, onun hech bir tezyiqi menim uchun tesirli olmur. Men ancaq seni gorurem, duwunurem... Ve xeyallari terk edende, realliga donende seni yanimda gormurem, senin evezine bawqasini gorurem, bax onda dayana bilmirem, usyanim onda olur. Canim, meni tek buraxma".
Ulker Elini yene qucaqladi... Eli ise onun sachlarini optu ve dedi.
-Hazirlaw, gedirik!
-Hara?!-dedi ve bawini qaldirdi.
-Menimle, Ingiltereye. Seni burada bele buraxa bilmerem.
-Sen razi, men razi, bes senin ailen?? Onlar razi olarlarmi?? Evli birini senin aparmagina razi olarlarmi??
-Onlar bilmeyecek... 2 ay burada qalmaliyam, amma tez gedeceyik! En geci gelen hefte.
-Nece olacaq axi bilmeyecekler? ele de wey olar??-teeccublu
-Men de bilmirem amma olacaq. Seni chox sevirem, bele olmasina dayana bilmirem.
Bu andan sonra yene de sukut oz hakimiyyetini qazandi ve qaranliqdaki bu iki kolge susdu... Kohne, toz basmiw bir skamyada uz uze oturdular ve baxiwlari ile daniwmaga bawladilar. Yaxinlawib yan yana oturdular, Ulker bawini Elinin chiynine soykedi, Eli ise oz novbesinde sag eli ile onu qucaqladi... Bu an kenardan baxildiqda adi bir sehnecik kimi gorune bilerdi, lakin eslinde hech de ele deyildi. Elinin ichindeki hemin cereyan, istilik, qeribe bir hiss, qorxuya benzer bir daxili titreyiw, gozleri qarwisinda dumanli xatirlanan kechmiw gunlerin arxivi, ve sanki bu an her weyin ustune 25-ci kadr kimi elave olundu... Uzunu yuxari qaldirib ichinden dedi, "ey ulu yaradan, sen bize yardim et!", gozlerini yumdu, elllerini ise hiss etmirdi. Umumiyyetle hec bir wey hiss etmirdi. Yalniz chiyninde Ulker hiss olunurdu... Eger imkani olsaydi zamani dondurub bu ani ebedilewdirerdi.
Butun bu hissler ona chox taniw idi... 3 il once bu onlar uchun ele de qeyri adi bir wey deyildi, lakin indi veziyet tamamile ferqlidir! 2 ildir ki goruwmeyen, bir birini delicesine seven insanlar... 2 ildir ki Ulkeri yaninda hiss edirdi, lakin gozunu acdiginda, her weyin xeyal oldugunu gorende deli olmaq derecesine chatirdi. Bu hisslerin ichinde bogulaarken, her weyi, butun ezablari, derdleri unutdugu anda Ulkerin sesi onu bu yuxudan oyatdi.
-Canim, men getmeliyem, 1 saatdir ki birlikdeyik. Eclaf xeber tutsa oldurer meni...
-Offf... Dayana bilmirem seni ele eve buraxmaga.
-Sebr et!
-Yaxwi, get... Amma sabah yene 2 de burda.
-Imkan olsa...
Ulker buradan ayrilmaq istemese de mecbur getmeli oldu. O gedenden sonra Eli hech yerinden de durmadi, oldugu yerde oturub duwunmeye bawladi.
"Ele bilecek ki ona yazigim gelir. Axi onu delicesine sevirem. Ozu de bilir. Bes goresen onu ozumle aparmagim duzgun fikirdir? Onu orada saxlaya bilecem? Ozum gucle dolaniram. Bir deqiqe! Bes Ulkerin uwaqi yoxdur? 2 ildir evli... ovlad yox... Qeribedir... Off... Axi onu aparsam yawada bilmeyecem, aparmasam yawaya bilmeyecem. Goresen meni heqiqeten sevir yoxsa o manyakdan canini qurtarmaq isteyir? O da ola biler... Belke de meni choxdan unudub... Amma yox, ola bilmez. Onun sevdiyini ele ilk baxiwdan anladim,onun mene yaslanmasi, qucaqlawma, bunlar adi weylerdir. Amma eger meni sevmeseydi bu istiliyi ala bilmezdim, hele de sevir, unutmayib. Bax bu ela oldu. Indi neylemek lazimdir?? AAaaa!!! Men Cavidin yanina qayitmaliydim. Ne ise durum. Sabah her weyi deqiqlewdirerik..."
Eli qalxdi ve Cavidgile qayitdi.Geceni onlarda qaldi ve Ulker haqda her weyi oyrendi gece muddetinde. Gece suallar onu yorur, bezdirir, yatmaga qoymurdu. Seher gunun ilk iwiglari ile uzandigi yerinden qqalxdi ve eve qayitdi. Geceni gozlemekden bawqa chare yox idi.
Artiq deyilen vaxta 15 deqiqe qalir. Eli evden chixdi ve goruwecekleri yere telesdi. Saat 2, Ulker yoxdu, 10 deqiqe kechdi, 15 deqiqe... Nehayet qaralti gorundu. Gelen Ulker idi. Yaxinlawdi ve yeniden qucaqlawdilar, ilk gunku kimi, sevgilerinin terennumu idi sanki bu adi gorunen lakin her ikisinin de iliyine qeder tesir eden bu qucaqlawma, bununla bir-birilerine teselli verirdiler. 1i evli bir qadin, 1i ise Londonda tehsil alan bir genc. Lakin onlari birewdiren bir sevgi var idi. Ayrildilar, el-ele bir neche addimliqdaki skamyaya yaxinlawib yene de eyni veziyyetde oturdular...
-Ulker, Meni sevirsen??
-...
-Cavab ver.
-H-e....
-Bes niye bele tereddud?
-Cunki en azi nezere al ki men evliyem.-dedi ve bawini derse hazir olmayan wagird kimi awagi saldi.
-Yene de... Menimle gelmeye razisan???
-Bes sen??... Sen meni sevirsen?-qiriq seslerle
-Soz soruwdum axi senden!-deyib sanki bir az esebilewdi.
-Meni sevirsen?!
-He, delicesine, hec ne ile evez olunmayacaq qeder, ozumden chox. Senin uchun her weyimden kecherem, teki sen ezab chekme. Indi de gorum gelmek isteyirsen ya yox?
-He... Amma chox qorxuram ki bu axmaq sene nese eleye.
-Qorxma, Londonda bizi hardan tapacaq??
-Bilmirem...
Yene de Ulker Eliye yaslandi ve aglamaga bawladi. Eli ise onun sachlarina sigal chekerek sanki ona teselli verirdi. Birden Ulker bawini qaldirdi, Eli ile duzz uz uze, goz goze dayandilar. Eli gozlerini yumdu, bedeninden kechen mohtewem titreyiwe, butun olacaqlaraa, qorxuya ehemiyyet vermeden Ulkere bir az da yaxinlawdi. Dodaqlarin nufuz ani...
-Eli, oyan! Eli-i!! Ne tenbelseeen! Telefona cavab ver... Ewitmirsen???-anasi dedi.
Eli gozlerini achir. Neft qoxulu Kulekler weheri. Oz evleri, oz otagi... Oz yataginda. Yatagin yanindaki siyirmenin ustundeki mobil telefon zeng chalir. Eli ozune gele bilmir...
"Bu ne idi?? Bura nece geldim?? Yoxsa... Yoxsa... Yoxsa butun bunlar... yuxu? Ola bilmez, her wey real idi axi. Men, Ulker, Cavid... Bes..." Bu suallara cavab axtararken telefonun sesi kesilir. Eli telefonu goturur. "3 missed call---> Ulker". Lazimi duymeni basir ve cavab zengi edir. Hele de bir wey anlamamiw wekilde wokdadir...
-Ax, menim tenbel sevgilim... Saatdan xeberin var???
-Ul-ker... Sen... Seni... Sevirem...
-Ne olub??? Yene yuxu gorubsen?? Indi ne gelmiwdi bawima?-deyib guldu
-He-e... Deyesen... Hardasan??
-Sence harda olmaliyam? Her halda evde. Deyesen meni ailemden istemek yaman agir geldi. Sen niwana hazirlawey, yuxuya baw qowma...-hele de gulurdu
-Sen dalgani gec. Hacan goruwek??-artiq her weyi anladi ve kenardan hiss olunacaq derecede sevindi.
-Mence biz 1 saatdan sonra goruwmeliydik axi.
-He, he. Yadima duwdu. Yuxu meni lap deli eledi.
-Aha, hiss olunur :) Daniwarsan gorek bu defe neler olub. Gerek senin gorduklerine bir serial falan chekek! :)
-Yaxwi da... Goruwende daniwariq.
-Oldu, optum, helelik. Bax yatma haaa!... Yadindan da chixmasin. Saat 2-de. 1 saatin qalib...
|
|
| Şərh göndərin |
07.04.2010 14:15 |
|
Qurbani: OLMAZ
Fənd eləmə felli dərviş,
Belə kar eyləmək olmaz.
Yıxıbsan könlüm evini,
Murğuzar eyləmək olmaz.
Söylə dərdin bilənlərə,
Dərd başına gələnlərə,
Hər üzünə gülənlərə
Etibar eyləmək olmaz.
Qurbaniyə gətir məzə,
Dərd üstündə dərdim yəzə.
Dərd biləni dərd bilməzə
Kiriftar eyləmək olmaz.
Xəstə Qasım: Dünya
Gəl-gəl səndən xəbər alım,
Süleymandan qalan, dünya.
Əzəli gəl-gəl eylərsən,
Axırından yalan dünya.
De görüm kimə talıbsan,
Dərsini kimdən alıbsan?
Səksən min yol boşalıbsan,
Doxsan min yol dolan dünya.
Xəstə Qasım qalib naçar,
Sirr sözünü kimə açar?
Gələn qonar, qonan köçər,
Kimdi səndə qalan dünya?
Abbas Tufarqanlı: Gedirəm
Durum dolanım başına,
Ala gözlü, yar gedirəm.
Ölsəm, boyuna sadağa;
Qalsam, intizar gedirəm.
Mərd ilə eylə ülfəti,
Çəkmə namərddən minnəti.
Bülbül qızılgül həsrəti,
Qışı, yazı zar, gedirəm.
Abbas deyər, gül bəhsidi,
Bundan artıq dərd hansıdı?
Ayrılığın vədəsidi.
Gəl könlümü al, gedirəm.
|
|
| Şərh göndərin |
07.04.2010 13:10 |
|
Ayrılır
Ey müsəlmanlar,bu gün ol yari-pünhan ayrılır,
Uçdu ruhum,getdi əqlim,gövdədən can ayrılır.
Ayrılır ol yari-sərdarım,gedir,qoymuş məni,
Səd həzərin dadü bidad bədəndən can ayrılir.
Ey könül, fəryadü nalə vaxtıdır,eylə fəğan,
Şimdi şəhrindən sənin ol şahi-sultan ayrılır.
Zar qıl bülbül kimi,çək et yaxanı gül kimi,
Şol əzəldən yari-həmdəm,əhdü peyman ayrılır.
Ağrımaz
Cana ,sən candan nə kim,gəlsə cigərlər ağrımaz
Həq bilir, bir zərrə nəştərdən damarlar ağrımaz
Şəha,mehrindənmidir, ya aşinalıqdanmıdır
Cismini sər ta qədəm min gəz yararlar ağrımaz
Zahidin əfsanəsindən soydular nahaq məni
Həq bilir səndən şəha, sahib nəzərlər agrımaz
Şişəmi çün daşə çaldım, həqqi izhar eylədim
Çeşmi-əhval ağrıdan arif bəsərlər agrımaz
Zahidin bir barmağın kəssən dönər həqdən qaçar,
Gör bu gerçək aşiqi sər-pa soyarlar ağrımaz
|
|
| Şərh göndərin |
03.04.2010 13:37 |
|
S
əni tanıyan bir к
önül ver ona!
T
ərifini deyən bir dil ver ona!
A
ğıl qiyas ilə çalışıb durar,
Onu d
ərк etməкçün dəlil axtarar.
A
ğıl qiyas ilə çalışıb durar,
Onu d
ərк etməкçün dəlil axtarar.
S
ən ondan diləsən, şəvə nur salar,
Onsuz y
əqin bil кi, Ay nursuz qalar
O böyü
к tanrıdan olmasa fərman,
M
əlumdur кi, gəlməz vücuda bir can
Sitayi
ş edərsə özünə bir кəs,
Ona yaradan
ın qulu deyilməz
H
ər "inandım" deyən inanır məgər?
Xudp
əsənddir "qiblə mənəm" deyənlər.
Gündüzl
ə gecə heç birgə olarmı?
Onlar
ı bir yerdə görən heç varmı?
El
ə bir abidi sevir yaradan -
К
eçə allah üçün öz varlığından.
Nizami, özünü unudanda s
ən,
Vüsal bad
əsini başa çəкərsən.
Cibi bo
ş olandan bir bac alınmaz,
К
öhnə xarabadan xərac alınmaz
Firuz
ə göylərə işıq saçıldı,
Sübhün g
əlininin bəxti açıldı.
O g
əlin özünə verib yaraşıq -
Ç
ıxdı pərdəsindən, yayıldı işıq
Min i
şvə qataraq hərə nazına
Getdil
ər Şirinin pişivazına.
Yol boyu z
ər səpib, gövhər töкərəк
Nazla g
ətirildi o şirin mələк.
Ş
ah dedi Şirinin heкayəsini,
Ham
ı heyran qalıb, кəsdi səsini.
Ş
ah dedi: "Şirinə olmuşam aşiq,
H
ər cürə hörmətə layiqdi, layiq.
M
ənə mehribandır, özü saf, təmiz,
К
im yaşayar belə azad, ləкəsiz.
Qoy h
ərəmim olsun, sarayda qalsın.
Onunla f
əxr edim, başım ucalsın.
E
şqdir mehrabı uca göylərin,
E
şqsiz, ey dünya, nədir dəyərin?!
E
şqin qulu ol ki, doğru yol budur,
Arifl
ər yanında, bil, eşq uludur.
...E
şqsiz olsaydı xilqətin canı
Dirilik sarmazd
ı böyük cahanı.
E
şqsiz bir adam bir neydir - qırıq,
Yüz can
ı olsa da, ölüdür artıq.
|
|
|
|
Yeni xəbərlər
 M.F.Dostoyevski, Aydın Talıbzadə, Üzeyir bəy Hacıbəyov, Umberto Eko, Orxan Pamuk, Nazim Hikmət, Nərgiz Cəlilova, Xaqani Haş, Ağalar Məmmədov: bir sözlə kreativ, polemik, intellektual, estetik materiallar məcmusu...
|  Aydın Xan (Əbilov), kulturoloq: "Vizual Ruh haqqında Virtual düşüncələr"... "Himnin müəllifi Əhməd Cavad deyil?!" "Müəllifliyini təsdiq edən yazılı mənbə yox idi"... R.Əfəndiyeva: "KQB Asif Atadan boşanmağa məcbur e
|  Niyazi Mehdi. Azərbaycan mentalitetində idealizm varmı? Ateizm və ateistlər haqda qısa məlumat... Niyə onlar ateizmi seçirlər?
|  Əhməd bəy Ağaoğlunun gizlinləri... 50-dən artıq Azərbaycan ziyalısı dünyaya müraciət etdi... Tamaşaçını хоşbəхtcəsinə ağladan yeni il filmləri... Çeslav Miloş adına ədəbiyyat müsabiqəsinin qalibləri mükafatlandırıldı. 2011-ci ildə mədəni itkilərimiz
|
|
